Styl formalny to styl historyczny: już w antyku stosowano strzyżone żywopłoty i planowano założenia architektonicznie. Tendencja ta rozwijała się przez średniowieczne i renesans, by przeżyć swoje apogeum w barokowych ogrodach francuskich królów. Dziś dalej pozostaje żywa i znajduje swoje zastosowanie.

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.

Ogród pokazowy

Ogród formalny to przede wszystkim ogród reprezentacyjny, ma świadczyć o statusie właściciela, onieśmielać i zachwycać zwiedzających.

Styl ten - w wersji nowoczesnej oczywiście - nadaje się więc do stosowania w ogrodach przy rezydencjach i kompleksach jak hotele, restauracje czy uzdrowiska, przy siedzibach dużych koncernów czy władz państwowych. Dobrze wyglądają założenia formalne w przestrzeniach ograniczonych murem lub żywopłotem. Z tego powodu można je stosować w wewnętrznych dziedzińcach w mieście.

Symetryczne podziały i osie widokowe

Ogród formalny to symetrycznie rozczłonkowany układ, czytelna geometryczna kompozycja, zieleń ujęta w sztywne ramy strzyżonych form. Styl ten plasuje się na przeciwległym biegunie naturalistycznego: tutaj natura okiełznana jest ręką człowieka. Ogrodnik narzuca kształt roślinom. Stąd obecność żywych labiryntów i rzeźb ogrodowych - topiarów: jak stożki, kule, spirale, walce i inne.

Cała przestrzeń ogrodowa ukazywać ma racjonalny zamysł projektanta. Świadczyć o tym mają symetryczne podziały stanowiące jednocześnie osie widokowe. Każda taka oś zakończona być powinna ciekawym obiektem - np. rzeźbą, fontanną czy altanką - lub ma prowadzić wzrok spacerującego do atrakcyjnego punktu w krajobrazie, może być to zabytkowy budynek (zamek, kościół) położony w oddali na wzgórzu.

W stylu formalnym wodę stosuje się w postaci geometrycznych basenów, prostokątnych tafli wody albo kanałów, które współtworzą wspomniane osie widokowe.

Dobór roślin: odmiany lubiące cięcie

Do stylu formalnego w pierwszej kolejności nadają się rośliny, które dobrze znoszą formowanie. Niekwestionowanym królem wśród nich jest bukszpan, z którego tworzy się zarówno partery, żywopłoty, jak i topiary. Zaraz po nim jest cis i ligustr. Dobrze formuje się też żywotniki, cyprysiki, berberysy, trzmieliny Fortune'a a także tawuły japońskie oraz pęcherznice kalinolistne.

Na wyższe żywopłoty oraz szpalery nadaje się świetnie grab i buk.

Tworząc styl formalny, możemy ułatwić sobie zadanie i sięgnąć po odmiany, które same z siebie wykształcają zwarte, geometryczne korony, jak klon zwyczajny 'Globosum', katalpa 'Nana' czy wiśnia osobliwa 'Umbraculifera'. Wśród krzewów do wyboru mamy stożkowate świerki białe ('Conica') oraz kuliste żywotniki jak 'Hoseri', 'Danica', 'Golden Globe' czy 'Globosa'.

Rolę "wypełniaczy" strzyżonych rabat pełnić mogą najróżniejsze krzewy i byliny kwitnące odpowiednie do danego stanowiska. Często stosuje się róże z uwagi na ich dostojny charakter.

Ogród pełen dostojeństwa i pełen pracy

Założenie w stylu formalnym wymaga dość intensywnej pielęgnacji, która polega głównie na strzyżeniu roślin - te nie mogą bowiem wyjść z form. Plusem jest to, że wymienione gatunki należą do odpornych i prostych w uprawie. Pozostała praca w ogrodzie zależy od rodzaju i ilości użytych przez nas roślin wypełniających.